هنوز هم

هنوز هم
در این حجم تنهایی
تو را بیشتر از همیشه کم دارمــ
به پای لبخند تو 
در آن قاب آویخته از دیوار
سری همیشه خم دارمـ
چراغ روشن اتاق و
پرواز شعر از پنجره ی خیال
کبود کرده خلوت شب هایم را
حالا در پس این شب های کبود
دردی همیشه هم دارمـ
تو از من چه ساده گذشتی
من اما...
به هر زمانی که مرورت می کنمـ
تو را تا هنوز
تو را همیشه کم دارم...