(بس حیف اعله العرب اتسوی اشیاء مهی ابثوبنه)

(بس حیف اعله العرب اتسوی اشیاء مهی ابثوبنه)
اترابک یا وطن کحله وتفوخ العین.
اشمها اویه الصباح وتسکن اجراسی.
وتحت صدرک بحر بیه ینذل ربان.
ذهب اسود کفاف ایحارب افلاسی.
وعار ایگول دخانی یدوخ الغیم
واشموعی ابلاد الغرب تبعث نور
والوالی حسینی.وماهو عباسی
وما اظم اعله اخوی العایش آنه اویاه
عایش بالوطن وبشدته امواسی
واسمع یا رفیجی احساس هذی الناس
نخاف امن الشماته. وگلب وسواسی
یا حضره علی الاهواز گال اویاک
ویا تاج الولایه امزین ابراسی
ادری بک عدل ما تلبس الاحقاد
هیل وزعفران.ابشمتک فواح
وما تهدم اعرفک.حایطی وساسی
ونحسبک مثل تموز
لو برد الحقد یتسرب
امن الغیر
راید ینحرف باسی
بس تدری اقرون اربعتعش مرت
ما چلت اویاکم یمنتی وفاسی
وبس تدری.معاند یجی ابستر الدین
یترس طاس غیری
ویتفل ابطاسی
یسحگ غیرتی ابچزمته المشبوهه
لان یدزی الحوادث.گطعت امداسی
واظل اعتب والومن
والعن الشیطان
وگل هذ اشیفرگ
ناسک وناسی
الاهواز