خدایا
خدایا
مگرمیشودلبان کسی شط عسل باشد
گیسوانش چونان گندمزاررقصان دربادمملوازعطربهارنارنج
همین هاست که حین نوشتم
لرزه ازانگشتانم شروع میشود
غزل وقلبم رابه آشوب میکشد
خاتون
زیبایی ات تابلونقاشی های ون گوک است
کاش بگذاری اندام مینیاتوری ات رابوسه باران کنم
مگرمیشودلبان کسی شط عسل باشد
گیسوانش چونان گندمزاررقصان دربادمملوازعطربهارنارنج
همین هاست که حین نوشتم
لرزه ازانگشتانم شروع میشود
غزل وقلبم رابه آشوب میکشد
خاتون
زیبایی ات تابلونقاشی های ون گوک است
کاش بگذاری اندام مینیاتوری ات رابوسه باران کنم
- ۴۷۹
- ۰۲ آذر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط