بذار

بڪَذار
پرسہ بزنم در ڪوچہ‌هاے آغوشت
مرا سیراب ڪن از ناز نڪَاهت
من
بہ اعتماد حضورت
بہ جهان پشت ڪرده‌ام
ڪہ تنها تو پشت و پناه من شوے ..!!