دستانت

دستانت
ذات شعرند در فرم و معنا...
بی دستانت، نه شعر بود، نه نثر
نه چیزی که به آن ادبیات می گویند.

#نزار_قبانی
دیدگاه ها (۸)

می‌ﺗﺮﺳﻢببوسمتلبت بوی شعر بگیردﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﯽﻣﺎﺩﺭﺕ بگوید:ﮐ...

هزار کاکلی شاددر چشمان توست؛هزار قناری خاموش در گلوی من.عشق ...

من در تو نگاه می‌کنمدر تو نفس می‌کشمو زندگیمرا تکرار می‌کند#...

من از زمانی که قلب خود را گم کرده ام میترسممن از تصویر بیهود...

هر آن‌چه در قلب می‌گذرد را نمی‌توان گفت؛برای همین خدا آه، اش...

سماوری که به بزم حسین(ع) می‌جوشدبخار رحمت آن جُرم خلق می‌پوش...

مشکل اهل زمین شاید همین یک جمله بودهيچ‌كس مثل قدیم آن‌گونه ع...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط