ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍﻭﺭﻕ ﺑﺰﻥ ﺍﺳﺘﮑﺎﻥ ﭼﺎﯼ ﺭﺍ

ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍﻭﺭﻕ ﺑﺰﻥ ﺍﺳﺘﮑﺎﻥ ﭼﺎﯼ ﺭﺍ
ﺑﻪ شکرانه ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪﻧﺖ ﺑﻨﻮﺵ
ﻣﺒﺎﺩﺍﺯﻧﺪگی ﺭﺍﺩﺳﺖ ﻧﺨﻮﺭﺩﻩ ﺑﮕﺬﺍﺭﯼ
پایان آدمیزاد
نه رفتن یار است
نه تنهایی
آدمی آن هنگام تمام میشود
که دلش پیرشود