گفتم منتظرم تا برگردی

گفتم منتظرم تا برگردی
برگشتو نگاهم کرد
خندید به حماقم ول من فقط عاشقش بودم
خوب من خیلی چیزا بودم تا قبل از اون
عمل جراحی بود بودنش بر صفحه ی تخمی زندگسم
که بزنم رنگ به دیوار پر از سنگ
که پر کنم صلح رو و قلب پر از جنگ
الان رفته
قافیه ی شعرم کجاااااست
کع میشنود صدایم را
خفه شدم از این فریاد خفه شده
منم آن دود در ریه ات
تویی سرطان درون دلم...
قافیه م را کجا بردی
لعنت بر قلبی که بی موقع بتپد...
من منتظرم
بخند و بفهم که میمیرم وقتی میروی
دنیا دو روزو من دونخ سیگار دارم
برگرد که خفه میشوم...