آبان جان !

آبان جان !
کمی فرصتمان ده
نبار
به آیه های باران قسم نبار!
شاید آمد...
نگذار تنها زیر باران قدم بزنیم
هیچ گاه دیگر ممکن نیست بیست سالم شود...
اولین باران بیست سالگی نباید تنها بود
نباید تنها بود
به یاد روز های گرم مرداد
خنده های گرم شهریور...
مهر که آمد و مهرش را برد...
فرصتمان نداد کمی خوشحال باشیم!
لااقل تو فرصتی بده
آبان عزیزم لطفا نبار