باران را در آغوش می گیرم و خودم را غرق در رویای بدون تو

باران را در آغوش می گیرم و خودم را غرق در رویای بدون تو بودن می کنم



تو با آغوشی باز... با آغوشی پر از نفس های پاییزی به استقبالم می آیی...



و مرا تنگ در آغوشت می گیری و یک نفس عمیق تو کافیست



برای دوباره جان دادنم در هوای بودنت...