شاید فاصله بینِ مان فرسخ ها باشد

شاید فاصله بینِ مان فرسخ ها باشد
شاید دست هایمان هیچگاه هم دیگر را لمس نکرده ؛
نگاهمان در هم گره نخورده و گوش هایمان نجوای عاشقی را نشنیده باشد!
شاید عطرِ تنِ هم را استشمام نکرده باشیم ،
هیچ چیز مشترکی بینمان نبوده و یا حتی خاطره ای که یادآورِ حضور تو در من باشد..
تنها وجه اشتراکِ مان قلب هایمان بوده
که عاشقانه در گوش هم زمزمه ی دوستت دارم را فریاد میزد و قطعا قلب هایمان از هر نزدیکی نزدیک تر بود!
خوب میدانم که سخت دوستت دارم...
من و تو معجزه را خوب میفهمیم
عشق چیزی جز این نیست...
شاید دنیایِ مان جدا باشد؛ سهم یکدیگر نباشیم و یا حتی طلوع و غروبمان یکی نباشد!
اما حتم دارم که دوستت دارم...
من روزهای دل مرده ی زندگی را تنها به شوقِ شنیدنِ دوستت دارم های تو سپری میکنم...
به عطر و حسی که این واژه دارد
به عشقی که در آن نهفته است
شاید تو همان اندوه پنهان شده در شادی باشی !
آری
تو آمدی تا فصل به فصل زندگی ام شادی و غم هایش یکی باشد..