غروبی سرد و دلگیر و خموشم

غُروبی سَرد  و  دِلگیر و خَموشَم
یکی   اُفتاده   دَر بَندِ وحوشَم
نِشَسته  سَردی  دوران  به  گِردَم
َاَمان  از  توسَنِ   مَستِ  چَموشَم
گَهی  بَر چَپ  کِشَد  گاهی  میانه
گَهی وِرد  و سُخَن خواند بِگوشَم
نمی دانم که این وارسته  از خود
چه می خواهد زجان ژنده پوشَم
به هر سو  تازَد  و  میدان  بگیرد
شُدَم شعله کِش و آتش فُروشَم
تو گوئی آمد اَربابِ تطاول
عَجَب بازیچه ی نَقش و نُقوشَم!
دیدگاه ها (۸)

دلم لرزید و عشقت باورم شدخیالت شور و شوقی در سرم شدخلایق هر ...

نظری به روی ما کن به دلم نشانه داریچو گلی به باغ عشقی که در ...

برو ای جان که دست از دِل کِشیدَمبِجُز آشُفته بازاری ...

گِرفتی دَر شَبی دار و نَدارَمپریشان خاطر و دردِ هِزارَم...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط