همیشه چیزی در نگاهِ آخر هست، که در نگاه های دیگر نیست.

همیشه چیزی در نگاهِ آخر هست، که در نگاه های دیگر نیست.
گویی حسی درونی به تو می گوید " این بارِ آخر است که می بینی اش، که می بینم ات"
بوده انسان هایی که رفته و باز آمده اند، اما نگاهشان، نگاهِ آخر بوده است، نگاهِ رفتن.
آمده اند، اما این آمدن، آن حقیقتی نیست که نگاهِ آخرشان به تو می گفته است.


بابک زمانی
رمان : بعد از ابر