جدایی سهم دستان ما بود

جدایی سهم دستان ما بود
روزگار ما فراق باران را خوب میداند...
نفس به نفس...دور از یکدیگر
چشم به چشم...دور از یکدیگر
و دست به دست...دور از یکدیگر...
روزگار را با حسرتی از جنس آه
به خزان برگ ریز میرسانیم...
میبینیم و میخوانیم
دلهای زخمی از بغضهای تنهایی را
و برگ به برگ...صفحات خالی احساسمان
نقش میخورد به دلتنگی...
و فصل به فصل...برگ ریزان باران
ما را در آغوش خواهد گرفت...
سهم ما از روزگار باران خورده
نفس...نفس...جدایی بود
جدایی سهم دستان احساس ما بود...