بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
نکته :
از یک سو، امامت و پیشوایی إلهی، یک معنای عام هم دارد که یعنی: سبقت از سایر مؤمنان و رسیدن به اوج فضیلت نسبت به دیگران - و از سویی دیگری، پرسش حضرت ابراهیم علیه السلام در بارۀ امامت فرزندانش، حاکی از آن است که هر عاقل و مؤمنی، خواهان سعادت فرزندان و نسل خود نیز می‌باشد.
از این‌رو فرمود: تمامی مؤمنان، دعا می‌کنند که خودشان و فرزندانشان به حدّی رشدکنند که بتوانند امام وپیشوایی برای جامعه باشند و چراغ روشنی برای هدایت دیگران گردند:
وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا -آنها كسانی هستند كه شهادت به باطل نمی‏‌دهند و در مجالس ‍ باطل شركت نمی‏‌كنند - سخن باطل نمی‌گویند - باطل را تأیید و تصدیق نمی‌نمایند و هنگامی كه با لغو و بيهودگی برخورد كنند، بزرگوارانه از آن می‏‌ گذرند.(72)
وَالَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا - آنها كسانی هستند كه هر گاه آيات پروردگارشان به آنها گوشزد شود كر و كور روی آن نمی‌‏ افتند.(73)
وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا -آنها كسانی هستند كه مي‏گويند: پروردگارا از همسران و فرزندان ما، مايه روشنی چشم ما قرار ده و ما را پيشوای پرهيزگاران بنما.(74)
أُولَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا - آنها هستند كه درجات عالی بهشت در برابر شكيبائی‌شان به آنان پاداش داده می‌‏شود؛ و در آن با تحيت و سلام مواجه می‏‌شوند.(75)(سوره فرقان آیه 72 تا 75)
بنابراین، به تصریح آیات قرآن کریم که حکم عقل مصدق آن می‌باشد، زمین خدا از حجّت و امامانی که مردم را به سوی او هدایت نمایند، خالی نمانده و نمی‌ماند.(پایان)