ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﮔﻠﯽ ﺭﺍ ﭘﺮﭘﺮ ﻧﮑﻨﻢ

ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﮔﻠﯽ ﺭﺍ ﭘﺮﭘﺮ ﻧﮑﻨﻢ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺭﺍﺭﻧﺠﻮﺭ ﻧﮑﻨﻢ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﺷﮑﻮﻩ ﺍﺯ
ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻧﮑﻨﻢ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﮐﻪ ﻫﺮﺷﺐ ﮔﻠﻬﺎﯼ
ﺑﺎﻟﺸﻢ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﻢ ﺁﺑﯿﺎﺭﯼ ﺩﻫﻢ
ﻭﻟﯽ ﺍﺷﮏ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺵ ﺟﺎﺭﯼ
ﻧﮑﻨﻢ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﺻﺒﻮﺭﯼ ﺭﺍ ، ﺷﮑﻮﺭﯼ ﺭﺍ ،
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺭﺍ ﻭﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ ﺭﺍ...