۴ سالمه .

۴ سالمه .
با کل دستم انگشت اشارت رو گرفتم ، به زور اون‌ پفک نمکی رو هم که واسم خریدی تو بغلم جا دادم داریم دوتایی تو خیابون راه میریم .
دستمو ول میکنی میگی همینجا وایسا برم مغازه رو به رویی خرید کنم بیام .
ته دلم میریزه اما ادای آدم بزرگ‌هارو در میارم‌ و میگم باشه فقط زود بیا ...
حواسم پرتِ پفک خوردنم شد نفهمیدم کدوم مغازه رفتی .
زیاد طول کشید ، بیشتر از ده تا !
ده تا گذشته و تو هنوز نیومدی .
دیگه پفک نمیخورم ...
همینجوری دارم با چشمایی که کم مونده خیس بشن آدما رو نگاه میکنم که تند تند رد میشن ؛ اما هیچ کدومشون تو نیستی ...
نکنه گم شدم ؟؟؟
میخوام راه بیفتم تک تک مغازه هارو بگردم که پیدات کنم امّا نمیتونم ؛ آخه میترسم بخوای برگردی منم سر جام نباشم دیگه همو پیدا نکنیم .
میشه زودتر برگردی ؟
حداقل تا قبل اینکه من از سر جام حرکت کنم ...
حداقل تا قبل اینکه برای همیشه همدیگه رو گم کنیم ...